Viaxes no scriptorium
Auster, Paul
Publícase simultaneamente en varias linguas europeas, entre elas o galego, a nova novela de Paul Auster. En Viaxes no scriptorium, o autor galardoado co Premio Príncipe de Asturias das Letras 2006 dá unha nova volta de rosca a súa recoñecida e esixente obra literaria e sitúa aos lectores nun ámbito no que imaxinación, linguaxe e ficción constitúen os eixes dun personaxe sen lembranzas.
Despois do éxito de Brooklyn Follies, Paul Auster volve cunha novela que sorprende xa desde o comezo: un home, vello e só, está sentado nun cuarto no que hai unha ventá e unha porta, unha cama, un escritorio e unha cadeira. Ao espertar non ten lembranzas, non sabe se pode saír ou non. Arredor del apenas hai obxectos: unhas fotos vagamente familiares, catro moreas de follas de papel e etiquetas cunha palabra escrita a man. Velaquí o punto de partida da nova proposta narrativa do escritor norteamericano.
Nesta novela, Paul Auster reflexiona, desde a ficción narrativa, sobre as pantasmas da creación, mesmo incorporando ou rescatando personaxes doutras obras anteriores súas. Unha viaxe interior que é, ao mesmo tempo, unha esixente proposta de creación, da que fai cómplice ao lector, que participa no relato case que en pé de igualdade.
A tradución é de Eva Almazán, que traduciu tamén Brooklyn Follies, novela que acadou un enorme éxito en toda Europa e nos Estados Unidos, presentada en galego ao mesmo tempo ca noutras linguas do Estado español. Do mesmo xeito, Viaxes no scriptorium publícase simultaneamente en castelán (Anagrama), catalán (Edicions 62), éuscaro (Alberdania) e galego (Galaxia).
Editorial Galaxia publicará, este mesmo ano, o guión literario da próxima película de Paul Auster, titulada The inner life of Martin Frost, da que tamén é director.
Titulares de prensa
VIAXES NO SCRIPTORIUM
Nunha entrevista concedida ao diario El País o pasado tres de marzo, Paul Auster dicíalle ao seu entrevistador que a súa imaxinación daba síntomas de esgotamento e que ao mellor chegara ao final da súa traxectoria como novelista. Estas declaracións encaixan de xeito perturbador coa súa última -derradeira?- obra, na que un escritor chamado Blank -que remite a aqueles Black e White d'A triloxía de Nova York, pero tamén a ese quedarse en branco do que fala o autor- que, privado de calquera clase de recordos e memoria aparece nunha habitación que pode atoparse nun hospital, nunha cárcere ou nunha estraña dependencia gobernamental. Cada un dos seus xestos é gravado por unha cámara e un micrófono. Sobre unha mesa, un bo montón de fotografías e un feixe de follas que recollen o comezo dunha novela dun tal John Trause -anagrama do propio Auster n'A noite do oráculo- que está sen rematar e que parecen conter algunha clase de clave sobre o que está a pasarlle ao propio protagonista. Nesta formulación argumental obsérvase a alongada sombra dunha das influenzas maiores do escritor: Kafka.
Parecera como si o absurdo tomara o lugar predominante que tiña o azar nos seus libros anteriores, despregando unha lóxica propia tinguida de matices escuros na que abundan os detalles escatolóxicos e escabrosos relacionados coa decadencia física. O mesmo espazo opresivo e aparentemente fóra de tempo e de calquera referencia xeográfica remítenos á outra gran influencia austeriana: Beckett. O home protagonista descoñéceo todo sobre si mesmo. Está esperando algo que non termina de chegar. É como si el mesmo estivera constituído sobre unha fenda, sobre un baleiro imposible de descifrar. O tempo atópase como suspendido. A medida que o protagonista se mergulla en reflexións sobre quen é e que fai pechado na habitación/cela, van pasando por esta personaxes que o lector recoñece como protagonistas de libros anteriores de Auster: Anna Blume d`O país das últimas cousas -a novela de Trause desenvólvese nun austeriano/mathewbarrieano "país de nunca xamáis"-, os Fanshawe, Stillman, Quinn e Sophie d' A triloxía de Nova lorque, o Marco Stanley Fogg d'O pazo da lúa, o David Zimmer d`O libro das ilusións e unha longa lista de homes e mulleres de interminables resonancias literarias como Montag ou Joubert. Todos eles cumpren unha función estraña: van axudando a Blank a reconstruír a súa identidade, nun reviradísimo xogo metaficcional no que os personaxes parecen ser os que definen o estatus do autor.
O dominio absoluto da autoreferencialidade desconcerta ao lector. Un non sabe se pensar si está ante un sofisticadísimo artefacto literario que investiga con resultados desiguais as relacións interminables entre autor-persoaxes-lector a partir dunha anécdota argumental inzada de simbolísmos, ou se está a presenciar un descarado exercicio de narcisismo no cal o escritor faise unha especie de autohomenaxe a modo de despedida e peche.
Eloy García
Verán 2007
Protexta. Propostas
|
|
|
|
| Editorial: Galaxia |
|
Colección: Literaria
|
|
| 180 páx. |
|
| Rústica con lapelas |
|
| PVP: 16.40 € |
|
| ISBN: 978-84-8288-671-8 |
|
| Data publicación: xaneiro 2007 |
|
| 1ª Edición |
|
| Tradución de Eva Almazán |
|
|
|
Outros libros de Literaria
- Anterior: Cruceiro de verán
- Seguinte: Trinta e dous dentes
Outros libros de Auster, Paul
- Anterior: Brooklyn Follies
- Seguinte: A vida interior de Martin Frost
Recomendacho ...
- Antón Riveiro Coello
|
|
